Młodzi ludzie, nazywani „żywym pomnikiem” św. Jana Pawła II, zgromadzili się w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego. Podczas wydarzenia nad uczestnikami czuwali: s. Tomira Brzezińska oraz ks. Paweł Walkiewicz, którzy wygłaszali konferencje oraz wspierali dobrym słowem i serdecznym uśmiechem. Czas rekolekcji opierał się na dwóch wymiarach: duchowym oraz integracyjnym.

W przestrzeń ducha wprowadziła rekolektantów konferencja ks. Pawła, w której zachęcił do owocnego przeżywania czasu rekolekcji. Opowiedział także historię życia Wandy Półtawskiej. Rytm każdego poranka wyznaczała wspólnie odśpiewana jutrznia. Centralnym punktem zarówno piątku, jak i soboty była Msza św. Stypendyści czynnie włączali się w jej przygotowanie, poprzez służbę przy ołtarzu, a także zapewniając oprawę muzyczną.

Istotnym elementem formacji duchowej były konferencje wygłoszone przez s. Tomirę. Jedna z nich poruszała temat miłości do samego siebie. Siostra omówiła różnicę między zdrowym kochaniem siebie a egoizmem. Zwróciła także uwagę na to, jak kobiety i mężczyźni w odmienny sposób przeżywają i okazują miłość. Ważnym tematem było również zaufanie – zarówno to budowane w relacjach z innymi ludźmi, jak i zaufanie pokładane w Bogu. Treści te były dobrym punktem wyjścia do pracy w grupach.

Istotnym momentem była również wieczorna adoracja Najświętszego Sakramentu. Była to chwila wyciszenia i spokoju, w której uczestnicy mogli głębiej rozważyć usłyszane podczas konferencji słowa.

Drugim z kolei aspektem rekolekcji był wymiar integracyjny. Stypendyści odwiedzili Muzeum Diecezjalne im. Jana Pawła II w Drohiczynie, gdzie mieli okazję obejrzeć okazałą ekspozycję dawnych szat liturgicznych, obejmującą ornaty uszyte ze szlacheckich pasów kontuszowych. Zwiedzanie muzeum dało możliwość odkrywania dziedzictwa św. Jana Pawła II, którego pontyfikat stał się inspiracją do powstania Fundacji i programu stypendialnego. Uczestnicy obejrzeli również wystawę zatytułowaną „Obraz Miłości i Miłosierdzia. Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa i Bożego Miłosierdzia na terenie diecezji drohiczyńskiej”.

Po wizycie w muzeum stypendyści udali się na spacer na historyczną Górę Zamkową, gdzie mogli podziwiać krajobraz tamtejszych obszarów, a następnie zeszli na ścieżkę biegnącą wzdłuż koryta rzeki Bug.

Czynnikiem, który zawsze łączy stypendystów, jest wspólne odśpiewanie bliskiej ich sercom pieśni: „Drohiczyn, Drohiczyn, jak dumnie nazwa ta brzmi”. Utwór ten towarzyszy im od wielu lat, a wyśpiewany razem na nadbużańskiej ziemi, nabrał wyjątkowego znaczenia i przywołał wiele wspomnień. Wieczorami także nie zabrakło czasu na wspólne rozmowy oraz rozgrywki w gry planszowe czy bilard.

Spotkanie zakończyło się uroczystą Mszą św., której przewodniczył i wygłosił Słowo Boże ks. Krzysztof Mielnicki — diecezjalny koordynator Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia i organizator rekolekcji.

Wyjazd do Drohiczyna pozwolił stypendystom owocnie spędzić czas. Były chwile ciszy i spokoju spędzone na modlitwie czy podczas słuchania konferencji, lecz nie zabrakło również czasu na budowanie relacji międzyludzkich, co z pewnością wpłynęło na umocnienie wspólnoty drohiczyńskich stypendystów przed powrotem do codziennych obowiązków.