Wielki Czwartek to dzień, kiedy Kościół ze szczególną wdzięcznością spogląda na Wieczernik – miejsce ustanowienia sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa. To dzień głębokiej refleksji nad tymi darami. Skłania do tego także liturgia – z jednej strony Msza Krzyżma z odnowieniem przyrzeczeń kapłańskich i pobłogosławieniem olejów służących dalszej posłudze sakramentalnej, z drugiej Msza Wieczerzy Pańskiej, przypominająca, jak Jezus dał swoim uczniom znak wielkiej miłości oraz karmił swoim Ciałem i Krwią.

W ten szczególny dzień pragniemy z wdzięcznością i modlitwą myśleć o wszystkich księżach związanych z Fundacją „Dzieło Nowego Tysiąclecia” – księżach biskupach na czele z przewodniczącym Rady Fundacji ks. abp. Adrianem Galbasem, obecnych i byłych członkach Zarządu Fundacji, księżach koordynatorach i duszpasterzach akademickich, księżach absolwentach programu stypendialnego, księżach darczyńcach Fundacji i wszystkich kapłanach, którzy swoją modlitwą i posługą wspierają istnienie żywego pomnika św. Jana Pawła II.

Musimy wciąż na nowo rozważać tajemnicę tamtej nocy. Musimy często powracać w duchu do Wieczernika, gdzie zwłaszcza my, kapłani, możemy czuć się w pewnym sensie «u siebie». O naszej więzi z Wieczernikiem można by powiedzieć to, co Psalmista mówi o więzi różnych ludów z Jerozolimą: «Pan spisując wylicza narody: Ten się tam urodził» (Ps 87 ).

Fragment Listu św. Jana Pawła II do kapłanów, Wielki Czwartek 2000 r.

„Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z nas, kapłanów, doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu. Wobec wielkości tego daru czujemy, jak bardzo do niego nie dorastamy”

Fragment książki „Dar i tajemnica”, św. Jan Paweł II, 1996 r.

Drodzy Księża!

Niech słowa naszego patrona św. Jana Pawła II będą punktem odniesienia w Waszej posłudze. W chwilach radości i sukcesów, ale także trudności i wyzwań powrót do Wieczernika – źródła sakramentalnej mocy i znaku miłości Boga – niech będzie okazją do zaczerpnięcia nowych duchowych sił. Niech dzisiejszy dzień i kolejne chwile przeżywania Świętego Triduum Paschalnego i Świąt Wielkiej Nocy będą okazją do refleksji i ponownego zachwytu nad „darem i tajemnicą”, jaki Bóg złożył w Wasze ręce i serca. Dziękujemy Mu za dar Waszego powołania do służby w Kościele. Tak trudno byłoby sobie wyobrazić świat bez kapłanów, a więc i bez Eucharystii – świat w którym brakowałoby szafarzy tego największego daru, wyjałowiony i smutny.

„Świat dzisiejszy woła o kapłanów świętych! Tylko kapłan święty może stać się w dzisiejszym, coraz bardziej zsekularyzowanym świecie przejrzystym świadkiem Chrystusa i Ewangelii (…) Kapłan może być przewodnikiem i nauczycielem o tyle, o ile stanie się autentycznym świadkiem” – mówił św. Jan Paweł II.

Dziękujemy za każdy przykład, jak podążać drogą świętości, za Waszą wierność i gorliwość, wyrażającą się w miłości do Boga, Kościoła i trosce o drugiego człowieka. Dziękujemy za sprawowane sakramenty. Dziękujemy za każdy moment, w którym karmicie nas Bożym Ciałem oraz stajecie się szafarzami Bożego Miłosierdzia. Dziękujemy za głoszone słowo, które dla młodych ludzi jest inspiracją w odkrywaniu tajemnic wiary i wsłuchiwaniu się w Bożą wolę.  Dziękujemy za towarzyszenie na drodze rozwoju, edukacji i rozeznawania naszego powołania. Dziękujemy za każdą chwilę słuchania, gdy jesteście otwarci na rozterki młodych ludzi i stajecie się ich przewodnikami na krętych drogach życia. Dziękujemy za każde dobro wyświadczane Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

Zapewniamy o naszej nieustannej modlitwie. Prosimy Maryję, Matkę Kapłanów, aby otaczała Was płaszczem swojej macierzyńskiej opieki. Z nadzieją i miłością zwracamy się do Niej oraz św. Jan Pawła II, który jest dla wielu z Was wzorem kapłaństwa. Niech jego przykład życia i nauczanie nieustannie rozpalają Wasze serca, aby mogły dzielić się tym żarem z młodymi ludźmi, powierzonymi Waszej pasterskiej opiece.